Ik ben er eerlijk gezegd nog niet helemaal uit of Blijven geloven in je kinderen geschreven is voor ouders in het algemeen of voor mijn ouders, als in de generatie boven mij. Dat komt met name door het stukje met het verhaal van de kinderen van Henk Fonteijn, de schrijver van het boek. Zijn kinderen (en aanhang) hebben een beetje de leeftijd van mijn man en mij. Ik herken me dan ook deels enorm in hun verhalen die je ook in het boek kunt lezen. Toch denk ik dat dit boek óók voor mij geschreven is, als ouders van twee tieners. Want hoewel we ze christelijke opvoeden (en wellicht anders dan onze ouders dat deden), geeft dat geen garantie dat zij ook blijven geloven en naar een kerk blijven gaan.
Blijven geloven in je kinderen
Een boek zonder oordeel over je kinderen die niet meer naar de kerk gaan. Ik moest het eerst zien en dan geloven. Maar dat is zeker gelukt. Met compassie en begrip wordt er gesproken over het wel of niet naar de kerk gaan. Respect voor elke mening, of deze nu aansluit bij de opvoeding die Henk en zijn vrouw aan hun kinderen hebben gegeven of niet. Ik vind het erg mooi om te lezen. Ik begon met het interview dat er bij is geplaatst. Ik vind dat erg mooi en het sluit aan bij hoe ik hoop dat wij later als ouders naar onze kinderen zullen zijn. Daarna ging ik door naar de stukken van zijn kinderen en hun partners. Hoe kijken zij naar hun opvoeding én hoe gaan ze nu met het geloof om.
Ik vond daar eigenlijk best heel veel herkenning. En ook zaken waar we anders tegenaan kijken. Maar wellicht is het ‘gewoon’ een generatie ding hoor. Toch zie ik ook bij mezelf dat we de kerk niet zo vaak bezoeken. Of eigenlijk een stuk minder vaak dan ik zelf zou willen. Is het misschien het seizoen in ons leven? Ik weet wel dat ik me in de kerk waar we lid van zijn (de kerk waar mijn man lid van was toen ik bij hem ging wonen) er nooit echt tussen kwamen. Of ik in elk geval niet. Dit hoorde ik ook van een andere moeder die niet hier opgegroeid is. Dat maakt, naar mijn idee, echt dat je niet graag naar de kerk gaat. Wanneer je niet gezien wordt.
Het tegengeluid
Wat ik zelf een heel sterk punt aan Blijven geloven in je kinderen vind is het tegengeluid dat bij elk hoofdstuk staat. Naast dat ook de kinderen in het boek een tegen geluid laten horen. Bijna alles wat je in de kerk kunt vinden, kun je ook op een andere plek vinden. Een groep waar je bij hoort? Ga naar een sportvereniging en vind daar je groep, om maar een voorbeeld te noemen. Een verademing dat het tegen geluid niet wordt geschuwd maar omarmd. Het enige wat ik nergens anders kan vinden is een levendige relatie met God. Daar heb ik mijn geloof, de Bijbel en toch ook wel een eigen community voor nodig. Of we dit in de kerk alleen kunnen vinden betwijfel ik dan weer wel. Maar een voorwaarde hiervoor is wel dat ik mede christenen vind. En die vind je bij uitstek in de kerk.
Wat vind ik van het boek
Wat schrijft Henk Fonteijn toch fijn in Blijven geloven in je kinderen. Ik heb het direct bij ontvangst erbij gepakt en niet meer weggelegd. Ik ben wel een beetje kriskras door het boek gegaan. Eerste de inleiding en het interview. Daarna door naar de stukken van de kinderen. Ik was daar eigenlijk het meest benieuwd naar. Mooi hoe ieder zijn eigen waarden naar voren mocht brengen, maar waar ik toch ook gedeelde waarden in kon vinden. Een kerk (of specifiek het naar de kerk gaan) is geen voorwaarde om goede, fijne kinderen groot te brengen. Gelukkig maar. Het maakt dat ik onze eigen keuze beter begrijp en kan plaatsen. Maar ook dat het wellicht toch net wat makkelijker wordt om onze kinderen los te laten. Alhoewel, los laten is nooit echt een kwaliteit van mij geweest.
Specificaties Blijven geloven in je kinderen
Auteur: Henk Fonteijn | Uitgeverij: Buijten & Schipperheijn motief | Eerste uitgave: 1 maart 2026 | ISBN: 9789463693530 | 128 pagina’s | Meer informatie bij je lokale boekhandel, bij de uitgeverij of klik hier voor Bol of Amazon
