Ik moet zeggen dat ik het soms allemaal maar lastig vind. De tijd waarin onze kinderen opgroeien. Wij hadden geen telefoon, geen whatsapp en al helemaal geen internettoegang buitenshuis. Ik weet nog dat we moesten inbellen, floppy’s gebruikten en een cassette-recorder hadden voor muziek. Die tijd is voorgoed voorbij. Onze kinderen en wij als ouders worden continu blootgesteld aan sociale media, het internet en alles wat daarbij komt kijken. Dat kan heel erg leuk zijn. Makkelijker delen van gebeurtenissen met familie die ver weg woont bijvoorbeeld. Maar er kunnen ook wat gevaren zijn. Wie ziet Pixie? laat je daar bewust over nadenken.
Wie ziet Pixie?
Wie ziet Pixie? gaat over een vosje genaamd Pixie. Op een dag is hij buiten aan het spelen en komt er een vriendinnetje langs. Ze kletsen wat over wat ze aan het doen zijn en wat ze gaan doen. ‘Ik ga naar het meer waar jij ook bent geweest’ wordt er achteloos aangegeven. Pixie was zich alleen niet bewust dat zij dat ook wist. Hoe wist ze dat eigenlijk? Via haar moeder gaf ze aan, die had het weer op sociale media (denk aan instagram, tiktok of whatsapp) gezien. Thuis heeft Pixie een gesprek met zijn ouders hierover. Wat zet je nu wel online en wat niet? Een goede vraag om samen over na te denken. Of zoals het boek vermeld ‘opvoeden in een online wereld begint hier’.
Kinderen bijna niet herkenbaar online
Waarschijnlijk hebben jullie als ouders wel het gesprek gevoerd over het delen van foto’s in de zwangerschap of na de geboorte van jullie zoon of dochter. Een aantal mensen delen af en toe een foto, sommige delen nooit iets en sommige delen heel vaak een foto of filmpje. Heb je dit gesprek ook wel eens met je kinderen gevoerd? Wij zijn er vrij open in dat we onze kinderen eigenlijk niet herkenbaar online delen. Nu houdt niet iedereen daar rekening mee helaas. En soms kiezen de kinderen er zelf voor dat ze iets willen delen (of eigenlijk dat ze willen dat ik iets deel, want papa deelt niets online) of dat ze ergens aan mee willen doen waarvan ze weten dat het online wordt gedeeld.
Het is een keuze om je kinderen (bijna) niet herkenbaar online te delen. Wie ziet Pixie? helpt je met het voeren van dit gesprek met je zoon of dochter. Want je kunt als ouders dit gesprek wel voeren, maar het gaat niet direct om jullie. Het gaat om het kind. Om zijn/haar privacy en wat de gevolgen van alles maar delen zijn later. Dus het is super goed om hen ook bij het gesprek te betrekken. En geef ze dan ook het recht om daar zelf een keuze in te maken. Achterin het boek staan nog een aantal pagina’s met extra informatie. Om door te praten over het verhaal, maar ook om met Pixie mee te denken.
Denk mee met Pixie
Hoewel het natuurlijk heel goed is om door te praten over Wie ziet Pixie?, vind ik zelf denk mee met Pixie misschien nog wel waardevoller. Omdat je samen aan een veilig en respectvol online verhaal gaat werken. Omdat je op die manier je kind ziet en hoort. Zodat je kind zich gezien en gehoord voelt (heel belangrijk, want soms komt dat ook niet helemaal over!). Vaak delen we voor onszelf. Om te pronken, om complimenten te krijgen, om aanzien te vergaren. Maar hoeveel meerwaarde heeft het voor je zoon of dochter wanneer je die ene foto of die ene video de online wereld inschiet?
En dat niet alleen. Hoewel het daar misschien niet helemaal over gaat in Wie is Pixie?, veranderd die online wereld ook steeds meer. AI kan steeds meer. Dingen wegpoetsen, dingen erbij zetten. Iets opknappen. En ongetwijfeld ook kleding wegfilteren. En juist daarom is het goed om nu al te kijken wat je online zet. Want misschien dat AI je nu iets niet kan geven, dat kan over een aantal jaar weer helemaal anders zijn. Eenmaal online blijft het echt wel online en de wereld online veranderd in rap tempo. Wat nu onmogelijk lijkt om te kunnen doen, is over een aantal jaren niet meer weg te denken.
Waarom zou je erover nadenken?
Wie ziet Pixie? gaat over het nadenken over wat je online wilt delen en waarom je dat zou willen. Daarnaast ook over het mee laten beslissen door je kind(eren) hierover. Waarom zou je kinderen hierin zelf de keuze willen geven? Voor ons als ouders was het belangrijk die eerste keuze te maken. We hebben beide kinderen dan ook veel weggehouden van online aanwezigheid. Ook op school. Tot ze zelf vroegen waarom dat niet mocht en wat het voor hun betekende. Het betekende namelijk weg moeten stappen bij het samen spelen zodat de juf of meester een foto kon maken.
Ze wilden ook graag met hun vriendjes op de foto. Zodra ze dit aangaven hebben we samen gekeken wat dan wel zou kunnen. Want je kunt natuurlijk gewoon een keuze maken om ze op school wel toestemming te geven, maar zelf en privé door anderen niets te laten delen. Ook wanneer anderen zeggen dat dit ‘belachelijk’ zou zijn. Het is jouw keuze (en die van je zoon of dochter) en daar heeft niemand iets van te vinden (en wat je vind breng je maar bij de politie). Het is niet zwart/wit. Het is niet of alles altijd online delen of helemaal niets online delen. Er zijn echt tussenwegen die je kunt bewandelen wanneer dat goed voelt voor jou en je gezin.
In het kort
- Wie ziet Pixie? laat het verhaal zien wat het delen van beelden online kan doen.
- Ga het gesprek aan met je kinderen over het delen van foto’s/video’s online.
- Vraag toestemming om iets online te mogen delen.
- Kies waar jullie je als gezin goed bij voelen en maak de keuze bewust (weloverwogen). Trek je niets aan wat anderen vinden van die keuze of wat zij zelf doen.
- Gebruik de vragen uit het prentenboek om samen door te praten over dit onderwerp.
Hoe kijk jij aan tegen de online wereld en het delen van jouw kind(eren)?
Specificaties Wie ziet Pixie?
Auteur: dr. Elisabeth Van den Abeele i.s.m. Els Vriens| Illustraties: Nicolas Michenaud | Uitgeverij: Lannoo | Eerste uitgave: 25 maart 2026 | ISBN: 9789059963733 | 48 pagina’s | Meer informatie bij je lokale boekhandel, bij de uitgeverij of klik hier voor Bol of Amazon
